Κυριακή, 26 Σεπτεμβρίου 2010

Βραβείο στην Παλλακωνική Αδελφότητα Μελβούρνης

Η Παλλακωνική Αδελφότητα Μελβούρνης και Βικτώριας "Ο Λεωνίδας" και ο γραμματέας της Κωνσταντίνος Γλέκας είναι ανάμεσα δεκαοκτώ συμπάροικων και παροικιακών οργανισμών που τιμήθηκαν φέτος από την πολιτειακή κυβέρνηση της Βικτώριας για την προσφορά τους τόσο σε παροικιακούς οργανισμούς όσο και στην ευρύτερη κοινότητα της πολιτείας.

Συνολικά, η Επιτροπή Πολυπολιτιστικών Υποθέσεων της Βικτώριας απένειμε φέτος πάνω από 180 τιμητικές διακρίσεις σε πολίτες και οργανισμούς της Πολιτείας.
 

Η Παλλακωνική Αδελφότητα Μελβούρνης και Βικτώριας "Ο Λεωνίδας" βραβεύτηκε για τη δράση και την προσφορά της, ενώ ο γραμματέας, Κωνσταντίνος Γλέκας έλαβε ατομική τιμητική διάκριση για την προσφορά τους στον πολυπολιτισμό.

Τετάρτη, 1 Σεπτεμβρίου 2010

Εκδήλωση Τιμής και Μνήμης για τη Μάχη του Κοσμά: Μια υπόμνηση ποιοι είμαστε και από που καταγόμαστε

«Ήταν καλό να δούμε την ιστορία και όλα αυτά που κάνανε,» (όπως περιγράφεται στο άρθρο Εκδήλωση τιμής και μνήμης για τη Μάχη του Κοσμά) δήλωσε η 14χρονη Έλενα Ασίκα μετά την εκδήλωση μνήμης για τη Μάχη του Κοσμά στο Παλλακωνικό Οικογενειακό Κέντρο την Παρασκευή 30, Ιουλίου 2010.

Η νεαρή, δεύτερης γενιάς Ελληνοαυστραλοπούλα, που συνοδευότανε από την μητρική της γιαγιά, την καταγόμενη από τον Κοσμά Ελένη Χρηστάκου, ήταν με μια παρέα από περίπου έξι-εφτά άλλα νεαρά παιδιά, στο ακροατήριο που αριθμούσε πάνω από 70 συμπάροικους.  Τα παιδιά ήρθαν να μάθουν κάτι για την κληρονομιά της γιαγιάς, κι είναι αλήθεια ότι στα σχόλιά της η νεαρή Έλενα εξέφραζε με λίγα και απλά  λόγια τις σκέψεις και τα αισθήματα της συντριπτικής πλειοψηφίας των παραβρισκόμενων.

Κι ενώ στην εκδήλωση μνημονεύτηκε  ένα σημαντικό γεγονός από την  ιστορία του Νοτίου Πάρνωνα, μια από τις πρώτες επιτυχημένες επιθέσεις εναντίον των στρατευμάτων κατοχής στη δεκαετία του '40, είχε θετική προοπτική επειδή η έμφαση πραγματικά ήταν στην καταπληκτική ανοικοδόμηση του χωριού στα μεταπολεμικά χρόνια, από το 1950 μέχρι σήμερα.
 
Η Ρενάτα Αντωνίου, γερμανικής καταγωγής σύζυγος του Αργύρη Αντωνίου και νύφη της Κοσμίτισσας Κατερίνας Μπαμπαδήμα που έχασε τη ζωή της στον Εμφύλιο, έχει επισκεφτεί τον Κοσμά αρκετές φορές, πραγματικά λατρεύει το χωριό και έμεινε  εντυπωσιασμένη από όλη την παρουσίαση.
«Ήταν υπέροχη» είπε, «πρέπει να έχουμε  περισσότερες τέτοιες. Μου άρεσε πολύ να ιδώ το άνοιγμα του παλιού δρόμου.»

Η Κατερίνα Μήτρη, που γεννήθηκε στο Κακαβούρι,  στους πρόποδες του βουνού που υψώνεται προς  τον Κοσμά, ήταν  μικρό κοριτσάκι οκτώ χρονών τον καιρό εκείνο και θυμάται καλά τη φασαρία των στρατευμάτων όταν ανηφορίζανε για την Κυνουρία.  Έμεινε συγκινημένη από την παρουσίαση. «Ωραία, πολύ ωραία, ειδικά το δεύτερο φιλμ» είπε για την ταινία  «Κοσμάς, το μπαλκόνι της Κυνουρίας».

Άλλη μια συγκινημένη ήταν η Σταυρούλα Πάντου, την εποχή εκείνη μόνο 16 χρονών, η οποία θέλησε να υπενθυμίσει ότι υπήρχαν ακόμα πολλοί άλλοι οικισμοί που οι εισβολείς παρέδωσαν στις φλόγες, μεταξύ αυτών και την Τρύπη, χωριό κοντά στον τόπο της καταγωγής της, το Παρόρι στους πρόποδες του Ταϋγέτου. «Αυτά εσείς τα λέτε σαν ιστορία,» επισήμανε, «εγώ τα έζησα!»

Όλη την εκδήλωση, ο κύριος διοργανωτής   Χρήστος Γεω. Βλάχος που θεωρεί τον εαυτό του «Κοσμιτοβρονταμίτη» έπλεξε το ιστορικό ανασυνδέοντας σχετικά ιστορικά γεγονότα με αντίστοιχες πτυχές της παρουσίασης.

Και, όπως αναμενόταν οι καλλίφωνοι απόδημοι από το ηρωικό χωριό, προσφέρθηκαν να ψυχαγωγήσουν το κοινό με μερικά από τα τραγούδια του τόπου. Συγκινητική η απόδοση «Γιατί λαλούνε τα βουνά, γιατί γλεντούν οι κάμποι» από τον Θεόδωρο Λάμπρο. Ζωηρός ο Πέτρος Κατσίκας με μερικά από τα καλύτερα της Σόφιας Μπέλλου όπως «Της λευτεριάς το αγέρι φυσά ..» Εξίσου δυναμικός ο Γιώργος Πήλιουρας με το «Της Καστανίτσας οι ξανθιές, τ' Αϊ Βασίλη οι ρούσες και του καημένου του Κοσμά οι γαϊτανοφρυδούσες… », τραγούδι αφιερωμένο στο κάψιμο του Κοσμά, δίνοντας παρηγοριά κι ελπίδα στους Κοσμίτες τον καιρό εκείνο.

Όσο για μας τους μετανάστες του σήμερα, που ζούμε μακριά από την πατρίδα, τέτοια τραγούδια μας θυμίζουνε ποιοι είμαστε και από που καταγόμαστε. Είναι τραγούδια που οπωσδήποτε μας συγκινούν τόσο όσο και μας εμπνέουν.
Παιδιά σαν την Έλενα μας δίνουν παρηγοριά και ελπίδα ότι νοιώθουν κι αυτά για την καταγωγή τους το ίδιο όπως νιώθουμε και εμείς.  Κι όπως προτείνει η Ρενάτα Αντωνίου πράγματι πρέπει να έχουμε περισσότερες εκδηλώσεις τέτοιες.

Φίλοι Τάβλι του «Λεωνίδα»: Παναγιώτης Ατσάλας Πρωταθλητής

Παναγιώτης και Δήμητρα Ατσάλα
Συγχαρητήρια στον Παναγιώτη Ατσάλα, νικητή του πρώτου πρωταθλήματος τάβλι που διοργανώθηκε από τους Φίλους Τάβλι του Λεωνίδα.  Ο Παναγιώτης, για πολλά χρόνια μέλος του Παλλακωνικού Συλλόγου, κατάγεται από τους Αγίους Αναργύρους και είναι έμπειρος και εξειδικευμένος ταβλαδόρος του οποίου η νίκη αξίζει.  Η επίσημη παρουσίαση του τροπαίου θα λάβει χώρα κατά την εκδήλωση της Εορτής του Πατέρα στο Παλλακωνικό Οικογενειακό Κέντρο την Κυριακή, 5 Σεπτεμβρίου. Ταυτόχρονα, ο νικητής και ό δεύτερος του Τουρνουά Fathers Day Knockout Tournament, οι Λευτέρης Παπαδόπουλος και Νίκος Παπαδόπουλος αντίστοιχα, θα απονεμηθούν κι αυτοί τρόπαια.  Εν τω μεταξύ, το δεύτερο πρωτάθλημα έχει αρχίσει και οι αγώνες διεξάγονται κάθε Παρασκευή βράδυ 7:00-9:00 στο Οικογενειακό Κέντρο.  Καινούργιοι παίκτες είναι πάντα ευπρόσδεκτοι.
Ο πίνακας νικητών μέχρι σήμερα:
Ανέστης Στοϊκούδης
Πασχαλινό Τουρνουά 2010
Παναγιώτης Ατσάλας
Νικητής 1ου  Γύρου 2010
Λευτέρης Παπαδόπουλος
Τουρνουά Εορτής του Πατέρα 2010

Σεπτέμβρης: Χρόνια πολλά και καλά στους πατεράδες και παππούδες!

Ο Σεπτέμβρης στον Παλλακωνικό Σύλλογο είναι μήνας τιμής και μνήμης προς όλους τους πατεράδες και παππούδες.

H Εορτή του Πατέρα, την πρώτη Κυριακή του Σεπτέμβρη, είναι ένα από κάμποσα έθιμα που ο Παλλακωνικός Σύλλογος, όπως σχεδόν όλοι οι παροικιακοί σύλλογοι και σωματεία, έχουν δανειστεί από την ευρύτερη Αυστραλιανή κοινωνία. Αλλά και επιπλέον, ο Σύλλογος με πρωτοβουλία όλη δική του προχωράει ένα βήμα παραπέρα και αφιερώνει την τελευταία Κυριακή στους παππούδες, δηλαδή στους πατεράδες των πατεράδων.

Η Εορτή του Πατέρα βέβαια εορτάζεται πολλά χρόνια εδώ στην Αυστραλία όπως και σε πολλές άλλες χώρες και στην Ελλάδα, αλλά σε διαφορετικές ημερομηνίες. Ενώ στις περισσότερες χώρες τηρείται την τρίτη Κυριακή του Ιουλίου, στην Αυστραλία γίνεται την πρώτη Κυριακή του Σεπτέμβρη και στην Ελλάδα τον Μάη.

Το έμβλημα της εορτής είναι το τριαντάφυλλο, λευκό για τους ζωντανούς και κόκκινο για τους συγχωρεμένους.

Αναμφίβολα η Εορτή του Πατέρα σε μεγάλο βαθμό είναι κι αυτή μια άλλη εορτή της σύγχρονης αγοράς, της κερδοσκοπίας των μεγάλων πολυκαταστημάτων. Συνάμα ωστόσο έχει εξελιχτεί σε σπουδαία οικογενειακή εκδήλωση τιμής και μνήμης προς τον πατέρα και τον ιδιαίτερό του ρόλο στην ανατροφή των παιδιών.

Για πολλά από τα μέλη του Παλλακωνικού Συλλόγου η εορτή προκαλεί ακόμα βαθύτερη συγκίνηση, επειδή στερήθηκαν πολλά χρόνια από τη φροντίδα, ανατροφή και άμεση καθοδήγηση των πατεράδων τους, αφού μισό αιώνα πριν, μόλις 17ριδες, 18ριδες και 20ριδες, φύγανε από τα πατρικά τους σπίτια να ξενιτευτούν στην αλαργινή Αυστραλία.

Δεν αποτελεί λοιπόν έκπληξη ότι το έθιμο τούτο της αυστραλιανής κοινωνίας, αγκαλιάστηκε τόσο πρόθυμα από τους Έλληνες μετανάστες, ούτε και η πρωτοβουλία του Συλλόγου να επιδιώκει ιδιαίτερη αναγνώριση προς τους παππούδες, οι οποίοι σήμερα δεν είναι άλλοι παρά οι 17ριδες, 18ριδες και 20ριδες της δεκαετίας του 50 και του 60, με άλλα λόγια οι πρώτοι μετανάστες, οι πρωτοπόροι και τα ιδρυτικά μέλη του Συλλόγου.

Γι αυτό αξίζουν κάθε αναγνώριση. Χρόνια πολλά λοιπόν σε όλους τους πατεράδες και τους παππούδες που μόχθησαν να μεγαλώσουν παιδιά και εγγόνια και πάσχισαν να φτάσουν τον Σύλλογο τούτο εκεί που βρίσκεται σήμερα.

Η Φωτογραφία του Μήνα Σεπτέμβρη 2010: Πρώτο Διοικητικό Συμβούλιο 1967

Η πρώτη αναμνηστική φωτογραφία στη καινούργια συλλογή του Παλλακωνικού Συλλόγου είναι από το δεύτερο μισό του 1967 και εικονίζεται το πρώτο διοικητικό συμβούλιο του  Συλλόγου, από κάτω αριστερά: Γεώργιος Παν. Οικονόμου (αντιπρόεδρος), Ηλίας Γεω. Καρούνος (πρόεδρος), Χρήστος Δημ. Βλάχος (γραμματέας). Πάνω από αριστερά: Δημήτριος Κληρονόμος, Ευάγγελος Ιω. Ψαράκης, Γεώργιος Παν. Ανδρεσάκης (ταμίας), Γεώργιος Αναστ. Κρητικός.

Ευχαριστούμε θερμά την κα Εμορφιά Ανδρεσάκη (χήρα Γεωργίου Ανδρεσάκη) που μας έδωσε τη φωτογραφία από το οικογενειακό της άλμπουμ.